Alokacja zasobów ochrony (gra Stackelberga)
Powiązane artykuły: Cykl wywiadowczy i fuzja informacji, Administracja, dyplomacja, policja i wojsko oraz Warstwowa ochrona, CPTED i bariery.
Jak przygotować dane wejściowe?
Wartość celu Vi ma opisywać korzyść napastnika albo dotkliwość skutku udanego, niepowstrzymanego zdarzenia. Wszystkie cele trzeba ocenić tą samą metodą. Można użyć jednej mierzalnej wielkości (np. oczekiwanej straty) albo jawnego indeksu wielokryterialnego, np. Vi = 0,4L + 0,3C + 0,2O + 0,1R, gdzie składniki oznaczają znormalizowane skutki dla ludzi, ciągłości działania, otoczenia i reputacji. Wagi powinny wynikać z polityki ryzyka organizacji, a nie z dopasowania do oczekiwanego wyniku.
Zasób m jest średnią liczbą jednoczesnych pokryć w rozpatrywanym okresie. Przykładowo jeden patrol stale dostępny odpowiada w modelu m = 1, a patrol dostępny przez połowę okresu — wkładowi 0,5. Jednostki można sumować tylko wtedy, gdy zapewniają porównywalny efekt „pokrycia”.
Kalibracja: ustal okres planistyczny, zdefiniuj zdarzenie uznawane za pokrycie, oceń każdy cel według jednego arkusza kryteriów, a dostępność zasobu wyznacz z rzeczywistych grafików po odjęciu przerw, dojazdów i zadań stałych. Przed wdrożeniem porównaj wynik z ćwiczeniami lub danymi historycznymi i wykonaj kilka scenariuszy z innymi wartościami.