Strefy skażenia radiologicznego (RDD)
Powiązane artykuły: Terroryzm radiologiczny i jądrowy oraz Reakcja CBRN.
Kalibracja i dane wejściowe
Przed analizą trzeba potwierdzić radionuklid i aktywność z dokumentacji źródła lub oceny wykwalifikowanego specjalisty. Stałe katalogowe opisują idealizowaną ekspozycję zewnętrzną w określonej geometrii; rzeczywisty pojemnik, samopochłanianie materiału, rozproszenie przestrzenne i otoczenie mogą istotnie zmienić wynik. Dla osłony jednorodnej przybliżenie bez uwzględnienia promieniowania rozproszonego ma postać S = exp(−μx), ale w działaniach praktycznych potrzebne są dane energetyczne i współczynnik narastania albo pomiar.
Miernik terenowy należy dobrać do rodzaju promieniowania i zakresu, sprawdzić jego wzorcowanie, baterię, tło, odpowiedź energetyczną oraz możliwość nasycenia. Obliczenia można porównać z pomiarem kontrolnym wyłącznie w bezpiecznych warunkach i pod nadzorem ochrony radiologicznej. Parametrów nie należy „kalibrować” przez zbliżanie się do nieznanego źródła.