Organizacja programów i prawa uczestników

Określa role policji i służb, więziennictwa, probacji, samorządu, ochrony zdrowia, pomocy społecznej, edukacji, organizacji obywatelskich i koordynatora.

Definiuje minimalne kompetencje ogólne i specjalistyczne: rozumienie przemocy, rozmowę, ocenę ryzyka, wiedzę kulturową i ideologiczną, prawo, ochronę danych.

Układa spektrum od całkowicie dobrowolnej pomocy przez warunkowe korzyści i obowiązek probacyjny po interwencję więzienną.

Pokazuje, jak selektywne podejrzenie wobec muzułmanów, migrantów, osób leczonych psychiatrycznie lub młodych mężczyzn może zwiększać błędy, osłabiać zgłoszenia.

Wyjaśnia, do jakich zadań potrzebny jest teolog, mediator, organizacja młodzieżowa, pracodawca, klub sportowy lub grupa ofiar, a do jakich nie mają mandatu.

Rozkłada kompetencję kulturową na wiedzę, autorefleksję, pracę z tłumaczem i konsultację religijną oraz określa granice ról i odpowiedzialności.