Rosyjska dywersja w Polsce podczas wojny przeciw Ukrainie obejmuje różne formy działania: rozpoznawanie transportów i infrastruktury, przygotowania podpaleń, niszczenie obiektów, niebezpieczne przesyłki oraz prowokacje mające pogłębiać antagonizm polsko-ukraiński. Publiczne dokumenty pokazują także różne etapy odpowiedzialności: część wykonawców skazano, inne osoby dopiero oskarżono lub objęto poszukiwaniami. Przekrojowy opis nie może zamienić tych odrębnych postępowań w jedną sprawę zakończoną wspólnym wyrokiem. 1

Poniższy przegląd przedstawia dokumentację dostępną do 15 listopada 2026 roku. Szczegółowe opisy dwóch omawianych tu zdarzeń znajdują się osobno: podpalenie Marywilskiej 44 w Warszawie oraz dywersja na kolei w Mice i Gołębiu. Tutaj najważniejsze są powiązania, różnice ról, zmiany ocen i granice dostępnych dowodów.

Spis treści

  1. Co jest ustaleniem służb, a co wyrokiem
  2. Przegląd spraw i ich etapów
  3. Siatka rozpoznawcza oraz przygotowania przeciw osobom
  4. Podpalenia i przygotowania: Wrocław, Pomorze, Chełm
  5. Marywilska i kolej w szerszym obrazie
  6. Przesyłki kurierskie: odrębne operacje i role
  7. Starlink i przemysł zbrojeniowy
  8. Prowokacje, rekrutacja i pieniądze
  9. Skala zjawiska i odpowiedź państwa
  10. Nagrania źródłowe
  11. Katalog źródeł i dokumentów

Co jest ustaleniem służb, a co wyrokiem

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego ocenia w raporcie za lata 2024–2025, że rosyjskie służby prowadziły w Polsce rozpoznanie i dywersję, uderzając także w obiekty cywilne. Opisuje przechodzenie od doraźnie rekrutowanych wykonawców do bardziej złożonych komórek powiązanych ze światem przestępczym. To ocena kontrwywiadowcza opublikowana przez instytucję prowadzącą takie postępowania. Nie stanowi sama w sobie rozstrzygnięcia o winie każdej wymienionej publicznie osoby. 2

Atrybucja państwowa, zarzut i skazanie odpowiadają na różne pytania. Wskazanie Rosji przez służby lub rząd opisuje ocenę zlecenia i celu operacji. Zarzuty określają czyny przypisywane konkretnej osobie. Wyrok ustala jej odpowiedzialność w granicach rozpoznanej sprawy, a apelacja może zmienić zarówno karę, jak i zakres skazania. Przykładem jest Serhij S.: osiem lat w pierwszej instancji nie pozostało jego ostateczną karą. Z kolei wyrok wobec członków siatki nie jest wyrokiem wobec przebywającego poza Polską domniemanego organizatora. 3

Nie każdy pożar obiektu związanego z Ukrainą został publicznie przypisany rosyjskiemu wywiadowi w takim samym stopniu. Nie każdy oskarżony w wielowątkowej grupie odpowiada za sabotaż. W akcie dotyczącym sześciu osób we Wrocławiu obok zarzutów dywersyjnych występują odrębne przestępstwa narkotykowe i dotyczące broni. Również obywatelstwo wykonawcy nie dowodzi, czyje służby go zleciły. Poniższe zestawienie opiera przypisanie na dokumentach, a nie na narodowości. 4

Przegląd spraw i ich etapów

Tabela pokazuje najważniejsze rozpoznane tu postępowania. Określenie etapu dotyczy pozyskanego dokumentu, nie domniemanej aktualnej treści niejawnych akt. Daty publikacji źródeł można sprawdzić w katalogu na końcu strony. 5

Sprawa Przedmiot Udokumentowany etap
Siatka ujawniona w 2023 roku Rozpoznanie, propaganda i przygotowania dywersji PK w grudniu 2025 potwierdzała skazanie 16 osób; zarzuty wobec Mirgorodskiego odrębnie.
Paweł K., działania z lat 2022–2023 Gotowość współpracy z wywiadem; informacje o lotnisku Jasionka Prawomocna kara 5 lat i 6 miesięcy po apelacji w październiku 2026.
Serhij S., Wrocław 2024 Przygotowania podpaleń Prawomocne 3 lata, po zmianie wcześniejszej ośmioletniej kary.
Gdańsk i Marki, 2024 Próba podpalenia magazynu i podpalenie palet Akt oskarżenia z sierpnia 2025, odrębne role w grupie sześciu osób.
Marywilska 44, maj 2024 Dokumentowanie pożaru i inne czyny w wielowątkowej sprawie Procesy w 2026; bez wskazanego wyroku skazującego bezpośrednich podpalaczy hali.
Przesyłki DHL/DPD, lato 2024 Pożary w transporcie i logistyce, przygotowania dalszych działań Pięciu oskarżonych od stycznia 2026; odrębny poszukiwany.
Igor i Irina R. Szpiegostwo oraz osobny wątek niebezpiecznej paczki W lipcu 2026: 7 lat i 3 lata, nieprawomocnie; role różne.
Chełm, lipiec 2025 Przygotowania podpalenia magazynu organizacji pomocowej We wrześniu 2026 łączna kara 3 lat i 6 miesięcy, nieprawomocna w komunikacie.
Mika i Gołąb, listopad 2025 Eksplozja pod pociągiem i przeszkody na torze Oskarżenie pomocnika; dwaj podejrzani wykonawcy poszukiwani.
Illia K. Prowokacje przy miejscach pamięci i przygotowania dywersji Akt oskarżenia z lipca 2026 obejmujący 47 zarzucanych czynów.
WB Electronics, sierpień 2026 Celowy pożar obiektu przemysłowego Śledztwo w sprawie; w pozyskanym komunikacie bez zarzutów konkretnej osobie.
Starlink, wrzesień 2026 Podpalenie infrastruktury stacji w Woli Krobowskiej Zatrzymania w Niemczech; odrębne ustalanie wykonawców, rozpoznania i zlecenia.
Podpalenia pojazdów, komunikat listopadowy 2026 Sabotaż i wywoływanie nastrojów antyukraińskich Dwaj podejrzani, zarzuty i tymczasowy areszt, bez wyroku.

Siatka rozpoznawcza oraz przygotowania przeciw osobom

W sprawie nazywanej potocznie siatką „kamerkowców” zadania obejmowały obserwowanie transportów i obiektów związanych z bezpieczeństwem, rejestrowanie obrazu oraz propagandę. Komunikat z grudnia 2023 mówił o skazaniu 13 osób, zastosowaniu środków przewidzianych dla nieletniego i dalszych odrębnych procesach. Późniejszy komunikat PK z grudnia 2025 podaje skazanie wszystkich 16 oskarżonych, z karami do sześciu lat. Różne liczby wynikają tu z etapów postępowania i sposobu opisu rozstrzygnięć; nie należy zastępować nimi liczby co najmniej 30 osób przypisywanej całej strukturze. 6

Domniemanym organizatorem wskazanym przez PK jest Michaił Wiktorowicz Mirgorodski, urodzony 15 listopada 1997 roku, obywatel Rosji. Śledczy przypisują mu działanie na rzecz FSB, kierowanie grupą z Rosji oraz organizowanie rozpoznania, propagandy, przemocy i przygotowań do wykolejenia pociągu. W grudniu 2025 informowano o zarzutach i poszukiwaniach, bez zatrzymania i osobistego ogłoszenia mu zarzutów. Wyroków wobec osób działających w Polsce nie można przenieść na niego. Nie ustalono publicznie pełnego przebiegu dalszego postępowania wobec wszystkich pozostałych podejrzanych. 7

Odrębny przykład stanowi Paweł K., mieszkaniec Hrubieszowa, który według akt opisywanych przez ABW między grudniem 2022 a lutym 2023 zgłaszał gotowość współpracy z rosyjskim wywiadem wojskowym. Deklarował możliwość przekazywania informacji o ochronie lotniska Rzeszów–Jasionka, co mogło pomóc w przygotowaniu zamachu na Wołodymyra Zełenskiego. Nie jest to informacja o wykonanym zamachu. 29 stycznia 2026 SO w Zamościu wymierzył mu łączną karę 3 lat i 6 miesięcy; 8 października SA w Lublinie podwyższył ją prawomocnie do 5 lat i 6 miesięcy. Wynik apelacji potwierdziła Radiu Lublin rzeczniczka sądu Barbara du Château. 8

Podpalenia i przygotowania: Wrocław, Pomorze, Chełm

Historia Serhija S. pokazuje, dlaczego trzeba śledzić sprawę po pierwszym wyroku. Zatrzymano go we Wrocławiu w styczniu 2024 roku. Jesienią prokuratura uzgodniła trzyletnią karę, lecz sąd odrzucił taki wniosek jako zbyt łagodny. 21 lutego 2025 zapadła kara łączna ośmiu lat: za udział w grupie i przygotowania działań dywersyjnych. Nie była prawomocna. 9

W późniejszym komunikacie PK z sierpnia 2025 pojawia się już prawomocne skazanie na trzy lata za przygotowania dywersji. Relacja z września wyjaśnia, że lipcowa apelacja obniżyła karę i doprowadziła do uniewinnienia od zarzutu udziału w zorganizowanej grupie. Odmowa warunkowego zwolnienia opisywana w tej samej późniejszej publikacji to odrębne postępowanie wykonawcze. Jej nieprawomocność nie oznaczała, że nadal nieprawomocny był sam trzyletni wyrok. Pełnego orzeczenia apelacyjnego nie pozyskano. 10

Akt skierowany 6 sierpnia 2025 do SO we Wrocławiu obejmował sześć osób: Kamila K., Dawida P., Łukasza K., Stepana K., Andreia B. i Yaraslaua S. Sabotażowi przypisano w nim próbę podpalenia magazynu w Gdańsku w marcu 2024 oraz podpalenie składowiska palet w Markach w kwietniu. W tej samej sprawie opisano pożar restauracji w Gdyni w 2023 roku i inne czyny kryminalne. Nie przypisano jednak każdemu z sześciu oskarżonych każdego podpalenia ani nie stwierdzono, że każdy czyn kryminalny w tej grupie został zlecony przez obcy wywiad. 11

W Chełmie celem przygotowań był magazyn organizacji zapewniającej Ukrainie pomoc humanitarną i medyczną. Vitalij S. rozpoznał obiekt w lipcu 2025 i przekazał nagranie zleceniodawcy; otrzymał 412 USDT, według przeliczenia w komunikacie 1474,96 zł. Do podpalenia nie doszło. 28 września 2026 SO w Lublinie skazał go za przygotowania i osobno za posiadanie narkotyków, wymierzając łącznie 3 lata i 6 miesięcy, a także grzywnę, przepadek korzyści i pozbawienie praw publicznych. W komunikacie z następnego dnia wyrok określono jako nieprawomocny; wątek ustalenia zleceniodawcy pozostał odrębny. 12

Marywilska i kolej w szerszym obrazie

Pożar Marywilskiej 44 z 12 maja 2024 roku zniszczył miejsce pracy setek kupców. Publiczne dokumenty przypisują Daniilowi B. nagranie pożaru, a Oleksandrowi Varyvodzie zlecenie tego nagrania i odbiór materiału. Varyvodzie nie ogłoszono osobiście zarzutów, ponieważ nie został zatrzymany. Nie oznacza to ustalenia, że obaj sami podpalili halę. W marcu 2026 skierowano akt oskarżenia w wielowątkowej sprawie obejmującej również inne podpalenia; część dotycząca bezpośrednich sprawców pożaru Marywilskiej nadal pozostawała w śledztwie. Jesienią 2026 rozpoczęły się rozprawy, z odrębnym prowadzeniem sprawy Daniila B. 13

Pożar centrum Marywilska 44, Warszawa, 12 maja 2024. Fotografia OSP Łomianki, publikacja jednostki z akcji; indywidualnego autora nie podano. Źródło i galeria: OSP Łomianki.
Pożar centrum Marywilska 44, Warszawa, 12 maja 2024. Fotografia OSP Łomianki, publikacja jednostki z akcji; indywidualnego autora nie podano. Źródło i galeria: OSP Łomianki.

W osobnym postępowaniu trzy osoby skazano we wrześniu 2025 za udział w grupie sabotażowo-terrorystycznej lub pomoc w uniknięciu odpowiedzialności. Komunikat określał wyrok jako nieprawomocny. Nie był to wyrok skazujący ustalonych bezpośrednich podpalaczy Marywilskiej. Rozróżnienie między wykonaniem pożaru, dokumentowaniem go, udziałem w strukturze i pomocą w ucieczce jest zasadnicze dla opisu tej sprawy. Pełne opracowanie Marywilskiej 44 przedstawia także historie kupców, pomoc, ubezpieczenie i odbudowę. 14

Ataki kolejowe z listopada 2025 pokazały bezpośrednie zagrożenie podróżnych. Raport komisji ustalił, że po eksplozji pod Miką przejeżdżały kolejne składy; pociąg KM 12713 przejechał przez wyrwę podczas hamowania i zatrzymał czoło 83 m za nią. Pod Gołębiem należy odróżniać uszkodzenie trakcji od późniejszego odnalezienia metalowych elementów na torze. Nie było zabitych ani rannych, ale nie oznacza to, że zagrożenie katastrofą było jedynie retoryczną oceną rządu. 15

Akt oskarżenia z 28 października 2026 dotyczy Volodymyra B., któremu przypisano pomoc w rozpoznaniu miejsc ataków. Dwaj podejrzani o wykonanie, Oleksandr Kononov i Yevhenii Ivanov, pozostawali według komunikatu z 12 listopada poszukiwani. Szczegółowe różnice chronologii, techniczne ustalenia komisji i bilans działań służb przedstawia opracowanie Miki i Gołębia. 16

Przesyłki kurierskie: odrębne operacje i role

W sprawie przesyłek DHL i DPD oskarżono pięć osób: Vladyslava D., Vladyslava B., Viacheslava C., Serhiiego Y. i Aleksandra B. Akt skierowano 7 stycznia 2026 do SO w Warszawie. Obejmował cztery przesyłki niebezpieczne i dwie testowe. Pożary w lipcu 2024 wystąpiły w Lipsku, Jabłonowie i Birmingham. Łączne straty określono na 2 908 422 zł. Poszczególnym osobom przypisano przygotowywanie pakunków, ich przewożenie, organizację albo testowanie kanałów transportowych; nie wszystkim identyczny udział. Jaroslav M. pozostawał osobno poszukiwany. Było to oskarżenie o działania na rzecz rosyjskiego wywiadu, nie opis prawomocnego skazania całej szóstki. 17

Odrębna sprawa dotyczy Igora R. i Iriny R. SO w Sosnowcu 9 lipca 2026 skazał Igora na siedem lat łącznie za szpiegostwo oraz sprowadzenie niebezpieczeństwa eksplozji, a Irinę na trzy lata za pomocnictwo do szpiegostwa. Komunikat podawał nieprawomocność. Wcześniejsza współpraca z FSB obejmowała gromadzenie informacji o rosyjskich opozycjonistach w Polsce. Osobny wątek Igora dotyczył niebezpiecznej przesyłki ujawnionej w magazynie kurierskim w województwie łódzkim. Nie należy przypisywać Irinie automatycznie wszystkich jego czynów ani utożsamiać tego postępowania z aktem dotyczącym pożarów DHL/DPD. 18

Kolejne postępowanie, o sygnaturze 1001-105.Ds.87.2025, obejmowało przesyłki kierowane do Ukrainy, przechwycone w Rumunii przed wybuchem. W Polsce zatrzymano Danyla H., podejrzanego wówczas o przygotowania sabotażu; w październiku 2025 zastosowano areszt. Dwóch współdziałających obywateli Ukrainy zatrzymano w Rumunii. Nie pozyskano późniejszego rozstrzygnięcia tej sprawy. Wspólny rodzaj zagrożenia nie jest wystarczającą podstawą, aby połączyć wszystkie te osoby w jeden polski akt oskarżenia. 19

23 września 2026 w Woli Krobowskiej, w powiecie grójeckim, podpalono urządzenia obsługujące naziemną stację Starlink. Prokuratura wskazywała uzasadnione podejrzenie rosyjskiego zlecenia i zamiar zakłócenia łączności. Pożar gaszono ponad sześć godzin. ABW podała, że na podstawie polskich ENA 12 października zatrzymano w Niemczech Umita E. i Musluma T.; następnego dnia niemiecki sąd zdecydował o ich dalszym pozbawieniu wolności. W komunikacie z 16 października procedura przekazania Polsce nadal trwała. 20

ABW informowała też o osobie, która niezależnie od podejrzanych wykonawców prowadziła rozpoznanie stacji; 30 września objęto ją aresztem. Następnie SWR opisał zatrzymanie 3 listopada w powiecie Reutlingen kolejnego obywatela Turcji, podejrzanego o zlecenie ataku z Niemiec. Była to relacja za LKA i prokuraturą w Stuttgarcie; ich oryginalnego komunikatu nie pozyskano. Trop związków z grupą przestępczą Daltons pozostaje w tym zakresie ustaleniem dziennikarskim, a nie ustaleniem prawomocnego wyroku. Nie ustalono pełnego aktualnego wyniku procedur przekazania i wszystkich dalszych postępowań. 21

Pożar w WB Electronics w Skarżysku-Kamiennej z 31 sierpnia 2026 również objęto śledztwem dotyczącym obcego wywiadu i przestępstwa terrorystycznego. Prokuratura opisała celowe wywołanie ognia i szkody wynoszące co najmniej 15 mln zł. W pozyskanym komunikacie postępowanie pozostawało jednak „w sprawie”, bez zarzutów wobec oznaczonej osoby. Sam strategiczny charakter zakładu nie pozwala dopisać nieujawnionego wykonawcy, państwa zlecenia lub wyroku. 22

Prowokacje, rekrutacja i pieniądze

Rosyjskiemu zleceniu przypisano także działania, których zamierzony skutek miał polegać na konflikcie społecznym. Według ABW akt oskarżenia przeciwko osiemnastoletniemu Illii K., skierowany 14 lipca 2026, obejmował 47 czynów zarzucanych za okres od listopada 2024 do sierpnia 2025. Chodziło m.in. o bezczeszczenie miejsc pamięci związanych z polskimi ofiarami UPA oraz przygotowania do dywersji z użyciem drona. Liczba 47 nie oznacza 47 skazań. Agencja opisała internetową rekrutację i płatności w kryptowalutach jako elementy ustalonego przez nią mechanizmu. 23

Najnowszy z wykorzystanych komunikatów o nowym epizodzie, opublikowany 10 listopada 2026, dotyczy dwóch obywateli Ukrainy zatrzymanych 3 listopada w Mińsku Mazowieckim. Zarzuty przedstawiono następnego dnia. Według śledczych mieli podpalić pojazdy w dużym polskim mieście, wcześniej zmieniając tablice tak, aby sugerowały związek z ukraińskim wojskiem. Prokuratura opisała rosyjskie zlecenie, płatności i cel podsycania antyukraińskich nastrojów. Mężczyzn aresztowano na trzy miesiące. Nie ujawniono w tym komunikacie miasta wykonania czynu ani wyroku; nie należy ich domyślać się na podstawie miejsca zatrzymania. 24

Te sprawy dokumentują podwójny skutek: zniszczenie mienia może zarazem stać się materiałem do operacji wpływu. W przypadku Marywilskiej oddzielne zarzuty dotyczą rejestrowania pożaru, a w sprawie pojazdów — upozorowania ukraińskiego związku. To konkretne opisy postępowań, nie dowód, że każdy film z pożaru albo każda niechętna Ukrainie wypowiedź stanowi zleconą operację. 25

Granice przypisania widać również w innych komunikatach. W sprawie Aliakseia B. i Rafała G. prokuratura opisała werbowanie przez Telegram oraz wykorzystywanie uzyskanych materiałów przez reżim białoruski; nie jest to automatycznie ten sam łańcuch rosyjskiego zlecenia. W listopadowej sprawie wywozu elementów uzbrojenia do Rosji sześć osób miało zarzuty udziału w grupie i nielegalnego eksportu, ale cztery zarzuty szpiegostwa. Ta ostatnia sprawa dotyczy wzmacniania rosyjskiego potencjału, a nie udokumentowanego podpalenia lub wysadzenia obiektu. Nie doliczono jej jako kolejnego ataku dywersyjnego. 26

Skala zjawiska i odpowiedź państwa

Raport ABW za lata 2024–2025 podaje 69 wszczętych śledztw dotyczących szpiegostwa w tych dwóch latach: 21 w 2024 i 48 w 2025. Dla spraw prowadzonych od początku pełnoskalowej agresji wymienia 91 osób objętych statusem podejrzanego, 82 osoby z zarzutami z art. 130 i 62 zatrzymane. Nie są to 69 ataków, 91 skazanych ani aktualny na listopad 2026 rejestr wyłącznie rosyjskich dywersantów. Zestawienie dotyczy szerszej działalności kontrwywiadowczej i ma zakres czasowy określony przez raport. 27

Reakcja obejmowała postępowania karne, ochronę infrastruktury i działania dyplomatyczne. ABW wiąże zamknięcie rosyjskich konsulatów w Poznaniu, Krakowie i Gdańsku z odpowiedzią na dywersję. Odrębnie po atakach kolejowych rozwinięto operacje ochronne TOR i Horyzont. W sierpniowej odpowiedzi MSWiA liczby zaangażowania policji, SOK i wojska podano na zasadzie wielokrotności; nie wolno traktować ich jako liczby różnych funkcjonariuszy ani utożsamiać zatrzymań w operacji ochronnej ze skazaniami za sabotaż. 28

Wizyta premiera i służb w rejonie uszkodzonego toru pod Miką, 17 listopada 2025. Fotografia KPRM; indywidualnego autora nie podano. Źródło i warunki wykorzystania: KPRM / gov.pl.
Wizyta premiera i służb w rejonie uszkodzonego toru pod Miką, 17 listopada 2025. Fotografia KPRM; indywidualnego autora nie podano. Źródło i warunki wykorzystania: KPRM / gov.pl.

Problem ma wymiar sojuszniczy. Już 2 maja 2024 Rada Północnoatlantycka wskazała Polskę wśród państw dotkniętych wrogimi działaniami oraz opisała rosyjską kampanię prowadzoną również przez pośredników. Zapowiedziała indywidualną i wspólną odpowiedź oraz dalsze wsparcie Ukrainy. Stanowisko NATO dotyczy bezpieczeństwa sojuszu; nie zastępuje dowodzenia winy poszczególnych oskarżonych w krajowych sądach. 29

Doświadczenia Miki pokazują także potrzebę oceny własnych procedur. Komisja kolejowa opisała nie tylko sprawstwo osób trzecich, lecz również problemy z rozpoznaniem zagrożenia i przekazywaniem informacji, zalecając zmiany w zarządzaniu bezpieczeństwem. Publiczna deklaracja sprawnego działania służb i późniejsza kontrola konkretnego uchybienia mogą dotyczyć tego samego zdarzenia. Nie pozyskano pełnego wykazu wykonania zaleceń ani jednego publicznego rejestru wszystkich szkód, wypłat i ostatecznych wyroków w omawianych sprawach. 30

Nagrania źródłowe

„NA ŻYWO | Konferencja prasowa A. Szłapki, M. Kierwińskiego, T. Siemoniaka, W. Żurka, D. Klimczaka”, Kancelaria Premiera, 2025, 52 min 34 s — urzędowy zapis konferencji dotyczącej ataków na kolej, opublikowany 17 listopada 2025. Materiał w języku polskim jest dostępny na oficjalnym kanale Kancelarii Premiera. Nie jest to film fabularny ani nagranie z wizyty premiera przy torach. 31

Nie potwierdzono ekranizacji fabularnej obejmującej cały opisany tu ciąg operacji. Nagranie konferencji pozwala śledzić ówczesny publiczny przekaz państwa, natomiast późniejszą rekonstrukcję ataków zawierają raporty komisji. Porównanie dotyczy dat i rodzaju dokumentacji. W materiałach dotyczących Marywilskiej oraz kolei osobno wskazano dalsze fotografie i nagrania źródłowe. 32

Katalog źródeł i dokumentów

Można wybrać temat, język, datę lub źródła danego przypisu. Pełny raport ABW udostępniono również jako lokalną kopię PDF; pozostałe odsyłacze prowadzą do oryginalnych wydawców.

Katalog: 35 pozycji i 36 adresów, 13 działów tematycznych. Stan: .

Wyniki: 1 z 32 przypisów. Wyświetlono 1–1.

Indeks przypisów artykułu i archiwum

Numery odpowiadają przypisom w artykule podstawowym oraz archiwum. Odsyłacze prowadzą do źródeł lub przypisu we właściwym tekście.

  1. Zarzuty za organizowanie działalności rosyjskiego wywiadu w Polsce i kierowanie grupą szpiegowsko-dywersyjną [Przypis w archiwum]